Grk – jedan od osnivača Srpskog lekarskog društva

by Aleksandra

Da su na području Srbije živeli brojni Grci, koji su ostavili traga, dokaz je i profesor Prve beogradske gimnazije, Panajot Papakostopulos, koji je ostao upamćen i kao jedan od osnivača Srpskog lekarskog društva.

Ne zna se tačno kog datuma je na području grčke opštine Servija – Velventos (gr. Σερβίων – Βελβεντού) u periferiji Zapadna Makedonija rođen Panajot Papakostopulos, ali dostupne informacije pokazuju da je to bilo 1820. godine.

Preuzeto sa www.wikipedia.org

Panajot Papakostopulos – biografski podaci

Zabeleženo je da je Panajot Papakostopulos u svom rodnom mestu završio osnovnu školu, a u obližnjem mestu Kozani i gimnaziju, nakon čijeg završetka se preseljava u Novi Sad. Tamo je radio kao jedan od profesora Grčke osnovne škole, dok je privatno zainteresovanima davao časove grčkog jezika.

Naravno da je tokom boravka u Srbiji, te druženja sa izvornim govornicima srpskog, uspeo i taj jezik da savlada, a vremenom je stekao i znanje nemačkog.

Sa svojih 20 godina, odnosno 1840., Panajot Papakostopulos odlazi u Beč, na studije medicine. Tamo se, takođe izdržavao od davanja časova svog maternjeg jezika.

Po završetku studija medicine, tačnije 1853. godine je odlučio da se vrati u Srbiju, ali ovog puta u Beograd, gde je počeo da se bavi poslom za koji se prethodno školovao. Nedugo nakon toga počinje da radi u Prvoj beogradskoj gimnaziji i to kao profesor grčkog jezika.

Ubrzo donosi odluku da se posveti lekarskom pozivu, te se nakon samo jedne školske godine profesorovanja, Panajot Papakostopulos vraća u rodnu Grčku i to u grad Seres (gr. Σέρρες), u kome ostaje sve do 1857. godine.

Zanimljivo je da se opet nakon toga vraća u Srbiju i to ponovo u Beograd, gde nastavlja i svoju profesorsku, ali i lekarsku karijeru. Budući da je bio i sjajan filolog, profesor Papakostopulos je nastojao da svojim đacima usadi i ljubav prema grčkom jeziku, a da ih istovremeno uputi u bliske odnose dva naroda – Srba i Grka. Ostalo je zabeleženo da su ga mnogi poznavali pod nadimkom Dobri Papa, te da je bio rado viđen i među kolegama i među đacima Prve beogradske gimnazije.

Preveo je i Homerovu “Odiseju” na srpski jezik, kao i Lukijanove “Razgovore mrtvaca”, ali i Sofoklovu “Antigonu”, kao i Isokratovu besedu: savet Dimoniku, a sastavio je i delo “Jelinski jezik”, koje je objavljeno 1878. godine.

Sve do 1874. godine je Panajot Papakostopulosbio bio profesor Prve beogradske gimnazije, a istovremeno je obavljao i lekarsku praksu.

Godine 1874. i to 3. oktobra je zvanično dobio nameštenje okružnog lekara beogradskog okruga.

Iz braka sa Eftalijom je imao 5 dece i svi su, iako su živeli u Srbiji, imali grčka imena.

U Beogradu je dana 29. maja 1879., a na dan kada je 11 godina ranije ubijen srpski knez Mihailo Obrenović, umro i profesor Panajot Papakostopulos.

Osnivanje srpskog lekarskog društva

Kako je bio naročito cenjen među svojim kolegama i u lekarskom i u profesorskom poslu, nije ni malo za čuđenje podatak da je upravo doktor Panajot Papakostopulos bio jedan od 15 stručnjaka, koji su uzeli učešće u radu prve osnivačke skupštine Srpskog lekarskog društva 22. aprila 1872. godine.

Inicijativu za osnivanje ove izuzetno ugledne institucije je preuzeo doktor Vladan Đorđević, inače i osnivač Crvenog krsta Srbije.

Pored doktora Panajota Papakostopulosa, prvom sastanku osnivačke skupštine Srpskog lekarskog društva je prisustvovalo još 14 izuzetno cenjenih stručnjaka tog doba, među kojima je svakako najpoznatiji Josif Pančić.

PREPORUČUJEMO

Leave a Comment